ضرب المثلهای مازندرانی

امروز خامی دتا کتاب در مورد ضرب المثلهای مازندرانی شمه خدمت معرفی هاکنیم:

اولی کتابی هسسه به نام «ضرب المثل (زبانزدها) و کنایه های مازندران» که تعدادی از پژوهشگران این کتاب ره تهیه هاکردنه.

در قسمتی از مقدمه کتاب اینجوری بنویشت بیه :

«فرهنگ و ادبیات عامیانه - با همه سادگی و بی پیرایگی - ژرف و گسترده است. زبانزد، یکی از گونه های بیانی این ادبیات است، گونه ای به نثر یا نظم که بیانگر مفاهیم اخلاقی ، اجتماعی، اعتراضی، اندرز و دستورهای زندگی است. زبانزد ساختاری استوار و روان دارد و دارای دو ویژگی معنایی کنایی و کاربردی عام است.

...زبانزدها در مازندران کاربردی گسترده دارند. طبیعت گونه گون و سرشار از عناصر بی شمار و رنگارنگ طبیعی، در زبانزدها، کنایه ها، تمثیلها، طنزهای داستانی، قصه ها و باورها نمایان است . حضور همیشگی و شگرف انسانها در طبیعت و پیوند رازگون و ژرف این دو عنصر اصلی، زمینه گفتگوی خیال انگیز و سخنان راز آمیز پدید آورد.افسانه ها و باورهای این دیار از یگانگی انسان و طبیعت می گویند.

طبیعت با زبان خاموش سخن می گوید و با انسان گفتگویی نهانی دارد طبیعت قهر می کند آشتی می کند و با انسان می آمیزد. انسان با طبیعت حرف می زند و می کوشد تا او را آرام کند با حیوانها گفتگویی جدی دارد . برای هر کدام - جدا از نامی که بر پایه رنگ حیوان بر آن می نهد - نامی بر می گزیند . گالشان به تعداد گاوشان نام بر آنان می نهند و با آنان همچون موجودی شعورمند سخن می گویند، گاهی بر آنان خشم می گیرند و گاه از آنان دلجویی می کنند.»