ضرب المثلهای مازندرانی

مهمون ره وظیفه بامشی پلا هدائن نیئه

فلانی باخت گو ره راس نکننه

بی طالع بورده مارون هم ورف بمو هم بارون

لود ره اینجه خرنه لوئه را جای دیگر کننه

اما درمی اسب ره نال کمی خر چه دس ره راس کننه

رسن راس ره دوش دگن مز ره خدا جا بخواه

کارره مردم وسه هاکن هنر شه تن دکن

ده ره خانی بزنی ونه کدخدا ره بوینی

خاک ره وا بدی کننی شه سر

راغون که ناشتی وینگوم چه کاشتی ؟

نرم گننم اسیو خرابکر

وچه که نافرمونه کتک ونه درمونه

بخر بمیر بهتره یا ارمون به دل ؟

وشنی بخرده گل دونه گال دکته

من گمه نره وه گنه بدوش دره

ملک خدا تنگ نیه پای فقیر لنگ نیه

بمرده گو پرشیر عمل انه

دماسنی دم دم نوونه

گو به رسن آدم به سخن

آرد همه جا نون جا به جا

لال حرف ره لال مار سر انه

اونی که دشته مرده کوه مرده

ورمز نشا پکره او خرنه

عاقل به اشاره جاهل به تورپشتی

سو که خنه ره ونه اسونه ره پیته دی کننه

سگ خور بئوتنه چو ره ونه دس داشتن

تش گرم نئی دی کور بیمی

مرغنه نکرد مچل ره بخرده

راس حرف ونه خورد وچه تک بشنوسن

بقيه ضرب المثل ها ره اينجه بوينين